Homepage Familie Haanstra
Menno, Linda, Ilse & Alex
HomeFamilie HaanstraFavorite LinksContactAfbeeldingen galerijUSA 2014USA 2013USA2012USA 2010USA 2009USA 2008USA 2007USA 2006USA 2005USA 2003USA 2001Madrid2008Manchester2007

USA 2009



VRIJDAG 4 SEPTEMBER 2009


Van        : Meppel
Naar      : Atlanta, Georgia
Miles     : 12.952 – 12.965


(van A Airport naar B Hotel)

Vanmorgen vroeg (04:30 uur opgestaan), want om 05:15 uur vertrokken richting Schiphol. Mijn ouders brachten mij, net als vorig jaren, weer weg. We waren net de straat uit, of we konden alweer terug, zonnebril vergeten.
Uiteindelijk waren we om 07:15 uur op schiphol aangekomen. Bij de KLM balie heb ik electronisch ingecheckt; daarna heb ik de bagage afgegeven. Na nog een ontbijtje te hebben genomen, ben ik door de douane gegaan. Immers om 08:50 uur werd je geacht bij de gate (D43) aanwezig te zijn.
De vlucht naar Atlanta werd verzorgd door KLM (KL0621), met een Airbus.



Uiteindelijk werd een half uurtje later (om 10:48 uur) vertrokken richting Atlanta, een directe vlucht van 09:05 uur. Gedurende de vlucht heb ik 3 films bekeken (the Hangover, Valkyrie en Casino Royal). Uiteindelijk om 13:55 lokale tijd werd geland in Atlanta.
Het duurde vrij lang om langs Homeland Security te komen. Uiteindelijk mocht ik Amerika in. Doordat het bij HS zo lang duurde lang de koffer al gereed op de bagageband. Om de luchthaven van Atlanta af te komen kostte nog wat moeite. Eerst moest de koffer wederom op een transportband, en moest mijn handbagage gescreend worden.
Vervolgens moest je met een metro naar een grote hal, waar je de koffer weer op kon halen; hiervandaan vertrokken ook de bussen naar de autoverhuurbedrijven. Bij Alamo heb ik de huurauto opgehaald, een Jeep Patriot.



Ik was inmiddels erg moe geworden, en ben direct naar het hotel gereden, een ritje van ongeveer 20 minuten. Daar aangekomen heb ik eerst even (een uurtje of 4) geslapen, en ben daarna nog even Atlanta ingereden om eten te halen.
Hotel in Atlanta

Hometown Inn Atlanta – Riverdale
6231 Highway 85
Riverdale, GA 30274





 
ZATERDAG 5 SEPTEMBER 2009

Van        : Atlanta, Georgia
Naar      : Atlanta, Georgia
Miles     : 12.965 – 13.037

Vannacht weinig geslapen, en vroeg wakker geworden. Uiteindelijk tegen 07:30 uur opgestaan. Bij het douchen bleek dat de warmwaterknop dolgedraaid was. Het water was heel erg heet. Uiteindelijk heb ik maar heel voorzichtig gedouched.

Voor het ontbijt ben ik naar een Waffle House gegaan. Als je een sweet tea besteld krijg je koude icetea ipv hete koffie, weer wat geleerd. De rest van het eten was ook niet geweldig. Geen aanrader dus.



Na het ontbijt ben ik naar het Georgie Aquarium gegaan. De toegang was fors ($27) maar dit was het waard. Het aquarium is zeer ruim opgezet, waarbij diverse biotopen zijn ingericht. Als eyecatcher is een soort oceaan nagemaakt waar je via een tunnel onderdoor gaat. Opvallend is dat de ruiten heel schoon zijn. Duikers waren bezig om de ruiten schoon te krabben. In de oceaan zwommen vier grote walvishaaien. Je kunt alles goed bekijken doordat er een grote ruit is geplaatst. Ook de andere biotopen zijn erg mooi (met onder andere baluga’s, zeepaardjes, otters).







Na het bezoeken van het Aquarium ben ik naar het Centennial Park gegaan. Dit park is aangelegd ter ere van de olympische spelen in 1996. Zowel het Aquarium, het Centennial Park en de World of Coca-Cola ligt in het Pemberton park, genoemd naar de uitvinder van Coca Cola.

Het was erg druk in het park. Dit kwam omdat ’s avonds een Collegue- wedstrijd Football werd gespeeld tussen de Virginia Tech Hokies en Alabama. Hoewel deze wedstrijd ’s avonds (19:00 uur) werd gespeeld, waren er veel mensen op de been, allemaal in paarse shirtjes.
Bij het Aquarium had ik een combi-ticket gekocht, welke ook recht gaf op toegang tot de World of Coca-Cola. In de World of Coca-Cola wordt de gehele geschiedenis verteld van het ontstaan van Coca-Cola, in Atlanta. Allereerst wordt een tekenfilmp vertoond, waarna je het gebouw door kunt gaan. Ook wordt nog een 3D film vertoond over het geheime recept, erg leuk. Aan het eind van de tour kun je de diverse smaken proeven inclusief andere merken van Coca-Cola. De Coke regular blijft toch het lekkerste. Bij eht verlaten van de tour krijgt iederen nog een speciale Coca-Cola fles mee. In de souvenir-shop heb ik nog een klein souvenirtje gekocht voor het thuisfront.




Hierna staat het Martin Luther King bezoekerscentrum op het programma. Gezien de afstand moet dit te lopen zijn. Echter ik kan het niet vinden, en besluit toch maar met de auto te gaan. De buurt waar het ligt nodigt ook niet echt uit om te gaan lopen, een beetje verpauperd met dito bewoners.



Met de auto lukt het me om het Martin Luther King bezoekerscentrum te vinden. Bij binnenkomt kan ik gelijk een film volgen over het leven van Martin Luther King. Erg indrukwekkend om te zien dat er circa 40 jaar geleden zoveel rascime in de USA was. Bijvoorbeeld als een zwarte persoon in de bus zat, en er kwam een blanke binnen, dan moest deze zwarte persoon opstaan. Hier is opstand tegen gekomen, waarbij Martin Luther King het voortouw nam. In 1968 is Martin Luther King vermoord. Na zijn dood is er het een en ander veranderd. In de zaal was ik nagenoeg de enige blanke. Ook in het bezoekerscentrum waren weinig blanken aanwezig. Ik heb nog het graf bekeken van Martin Luther King en zijn vrouw. Zoals gezegd erg indrukwekkend.


 


Inmiddels was het een uurtje of 16:30 uur, en tijd om te gaan eten. Bij een McDonalds heb ik maar een dubbel cheeseburger menu genomen. Ook hadden ze hier een third pounder, maar dat was wel erg veel.
Na het eten ben ik naar Turner Field gereden, voor de MLB wedstrijd tussen de Atlanta Braves en de Cincinnati Reds, om 19:10 uur. Ik had vantevoren geen kaartjes gekocht, maar bij de loketten waren er nog genoeg. Ongeveer 28.000 mensen hebben deze wedstrijd bezocht. In de souvenirshop heb ik nog een bal en een knuppeltje gekocht, om thuis te kunnen oefenen.







De wedstrijd begon vrij tam, waarbij veelvuldig 4 wijd werd gegooid. Het lukte beide partijen niet om een punt te maken, tot de 6e inning. De Reds sloegen een homerun en scoorden nog een los punt, en kwamen op een 3-0 voorsprong. In de 7e inning kwamen de Braves nog terug tot 3-1, maar daar bleef het bij. Na afloop was er nog een groot vuurwerk. Hierna ben ik naar het hotel gegaan.
 


ZONDAG 6 SEPTEMBER 2009

Van        : Atlanta, Georgia
Naar      : Atlanta, Georgia
Miles     : 13.037 – 13.136


(B = Stone Mountain, C = Atlanta Motor Speedway em D = Hotel)
Vanmorgen om “normale” tijd opgestaan en het reisverslag bijgewerkt. Naast het hotel ligt een supermarkt, daar ben ik boodschappen gaan doen. Het was een Koreaanse supermarkt, met heel veel Koreaanse artikelen en relatief weinig Amerikaanse artikelen. Gezien de hitte heb ik toch maar een treetje Gatorade gehaald en een paar andere artikelen.
Na een klein uurtje rijden kwam ik aan bij het eerste doel van deze dag, Stone Mountain National Park. Na achterlating van $10 mag je de hele dag het park in. Bij de ingang heb ik de parkplattegrond gekregen. Je kunt de top van Stone Mountain bereiken via een hike van ongeveer 1,6 miles. Dat leek me goed te doen, dus de auto geparkeerd en wandelen maar.
Een afstand van 1,6 miles BERGOP klimmen via rotsen en in ongeveer 30 graden valt toch wel tegen. Onderweg ben ik een aantal keren gestopt, maar ben uiteindelijk toch bovengekomen. Het uitzicht boven is erg mooi. Na even te zijn bijgekomen ben ik weer naar beneden gelopen. Dat viel ook nog niet mee, dat kostte een klein halfuurtje. Bij de auto aangekomen heb ik een gat geslagen in de voorraad Gatorade flessen.



Vervolgens heb ik nog een stuk rondgereden in het park, ondermeer lang een overdekte houten brug.
Inmiddels was het 15:00 uur geworden, en was het tijd om richting Hampton te rijden, voor de PEP Boys Auto 500, een NASCAR Sprint Cup race. Volgens de routeplanner kost dit een uurtje, maar ruimschoots voor Hampton stond ik al in de file. Pas na 17:00 uur kwam ik aan bij de Atlanta Motor Speedway.
Wat een drukte was het daar. Parkeerplaatsen vol met RV’s en Amerikanen aan het barbequen. Het was een groot spektakel. Bij het Will-Call loket heb ik het vooraf gereserveerde kaartje opgehaald en ben daarna naar de baan gelopen. Onderweg heb ik nog een programma gekocht, en een T-shirt.

Uiteindelijk zat ik tegen 18:45 op mijn plaats, net op tijd voor de rijdersparade. De rijders werden in cabrio’s aan het publiek voorgesteld. Vlak na 19:30 klonk het “Gentlemen, start your engine” en kwamen nog straajagers overvliegen. Na een paar opwarmingsronden begon het veld van circa 40 auto’s aan de race. Deze auto’s maakten een behoorlijke herrie. Helaas was ik mijn oordopjes vergeten. Zo rond de 30e ronde reed de eerste auto tegen de muur, hierop werd het veld geneutraliseerd en werd de baan schoongeveegd. Hierna ging de race weer verder. De gehele race werd ongeveer 7-8 keer geneutraliseerd.
Het leuke van deze race is, dat de rijders vlak bij elkaar rijden, en dat er niet 1 rijder de gehele race op kop rijdt. Diverse rijders hebben op kop gereden. Vlak voor het eind, bij rondje 310, was de laatste neutralisatie. Nummer 9 (Kasey Kahne) ging na de herstart er als een haas vandoor en reed de laatste 15 rondjes op kop en won de race. Hij vierde dat met een aantal donuts.







De gehele reace duurde ongeveer 4 uur (325 ronden), dus het was al laat. Om met de auto van het terrein af te komen duurde nogal, dus ik was pas tegen 01:30 uur ’s nachts weer in het hotel.
 
 
MAANDAG 7 SEPTEMBER 2009 

Van        :Atlanta, Georgia
Naar      : Pigeon Force, Tennessee
Miles     :13.136 – 13.361


(A = Hotel Atlanta, B = Smokey Mountain en C = Hotel Pigeon Forge)
Gezien het feit dat het gisteren laat was geworden heb ik de wekker vandaag maar iets later gezet.
Tegen een uurtje of 10 ben ik vertrokken. Het kantoor van het hotel was nog dicht vanwege Labor Day, dus heb ik de sleutel maar naar binnen gegooid. Aangezien ik vandaag veel miles ga rijden, ben ik gelijk maar vertrokken, ontbijt komt onderweg. Na ongeveer 2 uur rijden moest ik voor het eerst tanken. Daarna heb ik een stop gemaakt bij een lokale Subway. Daar hadden ze free WiFi, dus kon ik de eerste berichten naar thuis sturen.
Na nog een aantal uren rijden kwam ik aan bij het Great Smokey Mountains NP. Bij het bezoekerscentrum heb ik een map opgehaald, en daar even rondgelopen.



Vervolgens ben ik door het park gereden, en af en toe even gestopt voor wat panorama foto’s. Het weer begon te betrekken en even later begon het redelijk stevig te regenen. Ik geloofde het park verder wel en ben vervolgens door het plaats Gatlinburg gereden. Dit was met recht een “Tourist Trap”. Alleen maar neonreclame, hotels, souvenirwinkes, eettentjes en Ripleys attracties.

Gezien het weer ben ik maar doorgereden naar het hotel in Pigeon Forge, een Ecololodge. Dit was een prima hotel, zeker gezien het hotel in Atlanta.
Ik wilde nu eens geen fast nemen als diner, dus ben ik naar een Thais restaurant geweest. Het eten was goed, alleen is de bediening heel speciaal in Amerika. Tijdens het eten worden borden, bekers die leeg zijn als gelijk weggehaald. Ook wordt de nota al neergelegd als je nog druk bezig bent met het eten.
Deze Thai had de snelheid er goed in. Ik had het (a la carte) menu amper besteld, of het voorgerecht (soep en sla) werd binnen 2 minuten op tafel gezet. Nadat het voorgerecht op was (ofwel bestek neer leggen), werd direct (en dat is ook direct binnen 1 minuut) het hoofdgerecht geserveerd. Al met al was ik (incl het opeten ervan) ongeveer 20-25 minuten bezig, en stond ik snel weer buiten.
Op de hotelkamer nog honkball (CIN-COL; 3-4) gezien, en daarna gaan slapen.
Hotel
 
Econo Lodge
2905 Parkway
Pigeon Forge,
TN 37863
DINSDAG 8 SEPTEMBER 2009 

Van        : Pigeon Force, Tennessee
Naar      : Lexington, Virginia
Miles     : 13.361 – 13.676


(A= Hotel Pigeon Forge, B = Foamhenge,  C = Safari Park en D = Hotel Lexington)
Vanmorgen ontbijt genomen in het hotel. Voor de verandering was dit een fatsoenlijk ontbijt (donuts, orange juice en koffie). Daarna snel vertrokken, want er staat een lange rit op het programma.
Na een aantal uurtjes rijden ben ik gestopt met een Wal-Mart. Wat is deze groot zeg. Ik heb hier wat souvenirs voor Ilse en Alex gekocht. Ook een T-shirt met een Amerikaanse vlag erop voor $1 kon ik niet laten liggen. In de Wal-Mart was ook een Subway waar ik nog een 6 inch Sub heb genomen.
Hierna ben ik doorgereden naar Foamhenge, een Stonehenge maar dan van....Foam. Het kostte me wat moeite om te vinden. De weg ernaar toe was redelijk ruig, dus de Jeep kwam goed van pas. Bij Foamhenge heb ik nog wat foto’s genomen en video gemaakt.






Daarna snel de auto in, want het was al later (15:20 uur) en ik wilde nog naar het Virginia Safari Park. Bij de ingang van het park heb ik een bucket (plastic emmer) gekocht, met daarin voer. Je kreeg er een 2e bucket bij, om in te scheppen, zodat niet alles in 1 keer werd opgegeten.
Direct nadat ik met de auto het park was ingereden werd ik belaagd door lama’s en hele grote struisvogels. De lama’s gingen voor de auto staan, zodat je niet verder kon rijden. Deze beesten wisten heel erg goed dat er eten voor hun in de auto was. Het leek me geen goed plan om het raam op en te doen met pikkende struisvogels, dus ik ben heel langzaam doorgereden en heb iets verderop de lama's iets uit de bucket gegeven.
Hierna ben ik weer doorgereden op safari en kwam diverse dieren tegen (herten, kamelen, heel veel struisvogels, lama’s, buffels, antilopen). De dieren kwamen steeds naar de auto toe voor eten. Erg leuk om ze te voeren, alleen kwijlden ze wel de ruiten eronder.





Bij de herten aangekomen heb ik wederom de bucket gevuld. Met een bucket in de ene hand, en een videocamera in de andere hand heb ik dit gefilmd. Erg leuk tot ineens een struisvogel ook wat wou hebben. Aangezien ik beide handen vol had, kon ik niet zo snel de autoruit dichtdoen. Aangezien ik geen zin had in een pikkende struisvogelsnavel in de auto, heb ik met een paar welgemikte tikken met de bucket op de snavel de struisvogel verjaagd.
Na afloop van de safari heb ik het wandelgedeelte van het park bekeken. Hier waren diverse dieren, zoals apen, schildpadden, giraffen en kangeroes. Je kon gewoon tussen de kangeroes doorlopen; een kangeroe knaagde zelfs aan mijn schoenen. Ik had deze dieren nog nooit van zo dichtbij gezien. Ook waren er 2 bengaalse tijgers in het park. Als je voor het glas ging kijken, kwam 1 van de tijgers direct naar het glas toe.






Tegen 17:00 uur heb ik het park verlaten en ben naar het hotel (Americas Best Value
inn) gegaan. Het hotel had echter geen reservering ontvangen, dus heb ik maar betaald en een email naar Expedia gestuurd om eea uit te zoeken.
In het hotel heb ik een NY Steak genomen. Net als bij vorige dagen werd deze enorm snel geserveerd.
Hotel

Americas Best Value Inn
2814 N Lee Hwy
Lexington, VA 24450
WOENSDAG 9 SEPTEMBER 2009  
Van        : Lexington, Virginia
Naar      : Ashland, Virginia
Miles     : 13.676 – 13.906


(A = Hotel Lexington, B = Aviation Museum, C= Shirley Plantation en D = Hotel Ashland)
De receptie had vanmorgen nog geen bericht ontvangen van Expedia, dus uiteindelijk heb ik maar de kamer betaald. Om 08:45 uur ben ik in de auto gestapt. Ik was nog niet op de Highway, of er begon een rood lampje te branden. Nu had ik al enige dagen de melding “change oil” gekregen, maar ik was ervan uitgegaan dat dit preventief was op basis van een onderhoudsinterval.
Ik heb maar de hulpdienst van Alamo gebeld. Deze wilde eerst dat ik naar Richmond zou gaan, maar dat leek me niet handig, aangezien dit 120 miles verder was. Uiteindelijk ben ik terecht gekomen bij Lexington Express Lube, waar ze de olie hebben verwisseld.
Hierna ben ik verder gegaan richting Eavers Classic Car Museum. In het hotel had ik hier een folder van gevonden, en dit lag op de route. Na een kwartiertje rijden kwam ik hier aan. Het museum was niet groot, en was gevestigd in een bedrijfshal, waar ook een benzinepomp was gevestigd.
De toegang was $5. In het museum waren vooral chevrolette corvettes tentoongesteld, en dan met name uit de jaren 60 en 70. Al met al stonden er circa 20 autos.



Hierna volgde een lange rit van ruim 2 uur naar Richmond, waar het Aviation museum is gevestigd.
In dit museum zijn met name vliegtuigen uit de periode van de 1e wereldoorlog opgesteld, en een paar modernere toestellen. Een oudere heer (> 70 jaar) was vrijwilliger bij dit museum en heeft mij grotendeels rondgeleid. Hij had zelf gevlogen en vliegtuigen onderhouden. Hij heeft (geprobeerd) mij de werking van diverse motoren uit te leggen. Dit ging in het engels, dus ik begreep er niets van. Affijn het was een aardige man, en ik heb hem maar laten praten.



Buiten het museum stonden modernere toestellen, zoals een SR71 Blackbird. Dit toestel had ik al eens eerder in een museum gezien, maar het blijft een imposant toestel.




Inmiddels was het al 15:00 uur geworden, en ik wilde nog naar een plantage, dus tijd om weer verder te gaan.
De Shirley Plantation lag redelijk dichtbij op een half uurtje rijden. Dit is de oudste plantage van Virginia. Ik heb hier een kaartje gekocht voor de rondleiding. Eengids heeft ons (3 personen) rondgeleidt. De Shirley Plantation is ergens in de 16e eeuw opgericht door de familie Hill. Drie genereaties Hill’en hebben er gewoond, daarna heeft de familie Carter het overgenomen. De 11e generatie Carter woont nu nog steeds in het huis.



In het huis staan heel veel oude spullen, zoals tafeltjes uit begin 1700. Ook hangen er portretten van de diverse Carters. In de Civil War is het huis intact gebleven, doordat de Carters gewonden uit de oorlog verzorgden en zo een safeguard kregen. Op de plantage werd gebruik gemaakt van slaven, tussen de 100-150 stuks.





Momenteel wordt de plantage nog wel gebruikt voor katoen, maar dit is in pacht aan de buren gegeven. De inkomsten van de familie Carter komt uit toerisme.
Op weg naar de Shirley Plantation had ik nog een historisch slagveld gezien. Dit maakte onderdeel uit van de Richmond Battlefield Tours Route. Ik heb deze nog een stuk gereden, en een aantal forten en battlefields bekeken.







Hierna vond ik het mooi geweest en ben naar het hotel teruggereden.
Hotel

Ashland Days Inn
806 England St
Ashland, VA 23005


DONDERDAG 10 SEPTEMBER 2009  

Van        : Ashland, Virginia
Naar      : Absecon, New Jersey
Miles     : 13.906 – 14.265


(A = Hotel Ashland, B =Fredericksburg, C = Manassas en D =Hotel Absecon)
Een bewolkte dag vandaag, met aan het eind van de dag een enorme hoos- en onweersbui. Vanmorgen rustig begonnen, met een ontbijtje bij de Burgerking. Daarna circa 45 minuten gereden voor de eerste stop in Fredericksburg, het Fredericksburg and Spotsylvania County Battlefield Memorial. Toegang is gratis, maar voor $2 heb ik een film bekeken over de intotaal 4 veldslagen die rondom Fredericksburg hebben plaatsgevonden. Hierna heb ik buiten de sunk road trail gelopen, een pad langs een verdedigingslinie van de Confederates. Vanuit deze positie werden de Union troepen (de Noordelijke troepen) bestookt en weggevaagd. Dit leidde tot 85.000 doden.





Bij de sunk road trail wordt alles nog eens precies uitgelegd, en zie je de originele verdedigingslinie. Ook staan er nog originele huizen, met de kogelgaten erin. Aan het eind van de tour is het kerkhof, hier liggen ongeveer 20.000 man, waarvan maar circa 2.000 is geidentificeerd, de rest is begraven in naamloze graven. Zeer indrukwekkend allemaal en ik heb hier ruim 2 uur doorgebracht.

Hierna ben ik doorgereden naar het volgende slagveld, bij Manassas. Hier vond de 1e verslag plaats, de 1e slag bij Manassas (Bull Run). Een jaar later vond er de 2e slag bij Manassas plaats. Ook hier staan vele stukken opgesteld, zoals kanonnen. In het visitorscentrum staat ondermeer aangegeven dat het aantal gesneuvelde soldaten in de Civil War even hoog is als van andere oorlogen (WOI, WOII, Koreaanse Oorlog, Vietnam ) samen, ongeveer 660.000 man.

Ik heb buiten nog een trail gelopen van enkele miles. Aan het eind van deze trail stond nog een ranger uitleg te geven, erg interessant.





Inmiddels was het een uurtje of 14:30 uur, en ik had nog een lange rit voor de boeg. Helaas duurde deze rit nog veel langer, omdat ik rondom Washington in de file kwam te staan. Dit kostte me circa 1,5 tot 2 uur extra. Ook kwam ik – voor het eerst deze route – tolwegen tegen. Dit kostte me circa $15. De rit naar Atlantic City voerde langs 4 staten: Virginia, Maryland, Delaware en New Jersey.





 Ik was pas tegen 21:00 uur bij het hotel in Absecon. Ik had geboekt in het Deluxe Inn, maar daar aangekomen werd ik doorverwezen naar Travelodge, ongeveer 100 meter verderop. Bij de check-in werd ik geholpen door een (Indiase?) vrouw, waarvan van haar hand alle vingers af waren. Als dat maar goed gaat, dacht ik nog, maar de hotelkamer was prima.
Na even te zijn bijkomen wilde ik nog naar Atlantic City, ongeveer 10 minuten rijden. Inmiddels was er een noodweer uitgebroken, met onweer en enorme regenbuien. De straten stonden half onderwater, maar gelukkig had ik een Jeep.
De straten van Atlantic City waren uitgestorven door het noodweer, dus ben ik maar direct naar een parkeergarage gereden en binnendoor naar Ceasars Palace gegaan. Ondanks het al wat late uur was het er aardig druk. Ik vond het er koud, dus heb ik maar hot tea genomen om op te warmen. Helaas niets gewonnen, ik zal moeten blijven werken.
 
Hotel


Travelodge
Absecon

VRIJDAG 11 SEPTEMBER 2009  
Van        : Absecon, New Jersey
Naar      : Absecon, New Jersey
Miles     : 14.265 – 14.315


(B = Steel Pier, C = Hotel Absecon)

Vanmorgen niet zo vroeg opgestaan, aangezien het gisteren nogal laat was geworden. Een blik naar buiten wees uit, dat het weliswaar droog was, maar erg winderig en kil. Dat werd dus weer een lange broek aan vandaag.
Ik ben eerst richting de duikschool gereden. Deze lag in een niet zo goede buurt en zag er niet zo fris uit. Ik heb maar besloten niet te gaan duiken. Achteraf een goede keuze, gezien het feit dat op zee hele hoge golven waren. De storm was zelfs op televisie. In Atlantic City was zelfs een hotel ondergelopen, vlakbij waar ik zat.
Ik heb de auto geparkeerd bij Trumps Taj Mahal, en heb deze ook even bekeken. Ik vond deze niet zo bijzonder. Hierna ben ik richting de Steel Pier gegaan, een van de attracties van AC. Echter gezien de storm waren alle attracties dicht, dus ben ik er maar niet op gegaan. Ik heb hier maar een hamburger met french fries genomen.

Het lopen langs de boardwalk (pier) was niet zo fijn, dus heb ik de straat naast pacific avenue genomen. Het is niet zo’n fijne buurt naast de grote casino’s. Veel kapotte huizen, verwaarloosde stukken grond en met name “fout” volk op straat. Vlot doorlopen derhalve.



In Atlantic City is verder niet zo heel veel te doen. In de middag heb ik de auto weer opgehaald bij Taj Mahal en heb nog heel even door AC gereden om daarna richting hotel te gaan en even bij te komen van de afgelopen dagen.


’s Avonds ben ik wederom naar AC gegaan, dit keer naarTropicana. Dit is een erg mooi Casino, met daaromheen een soort Oosters gedeelte. Het hele complex is erg groot, zodat je makkelijk verdwaalt. In tegenstelling tot gisteren was het nu erg druk. Ik heb hier een paar uurtjes doorgebracht, maar helaas.
Hierna ben ik weer naar het hotel gegaan.
ZATERDAG 12 SEPTEMBER 2009  

Van        : Absecon, New Jersey
Naar      : New Jersey, New York
Miles     :  14.315 – 14.432


(A = Hotel Absecon, B = Hotel New Jersey)
Vanmorgen op tijd vertrokken, want er staat een druk programma op de agenda. Bij een Bagel Hut heb ik bagels genomen, bijzonder. Hierna doorgereden naar New Jersey. De tolwegen vielen dit keer mee, nog geen $5 in totaal.

Tegen 11:00 uur kwam ik aan bij het hotel in New Jersey. Ik had via Google Views al de omgeving bekeken, en die was niet al te best. Echter hotels in New York zelf zijn a) kostbaar, en b) kostbaar qua parkeren. En hier kon je gratis parkeren. Inchecken kon nog niet, aangezien dit pas vanaf 15:00 uur kan. Voor $20 kon ik nu inchecken, maar omdat ik direct naar New York ging, was dat niet nodig.
Via de bus ($ 2,50) kwam ik na een kwartiertje rijden aan bij Port Authority Bus Terminal, gelegen aaan 42nd Street (Times Square). Ik heb hier een dagkaart voor de metro gekocht en ben richting Yankee Stadium gereden. Hier moest ik mijn videocamera in een winkel achterlaten, want je mag geen video apparatuur mee naar binnen nemen.
Als gevolg hiervan heb ik net de start gemist van de wedstrijd New York Yankees – Balitmore Orioles. Ik kwam binnen in inning 2, toen de stand 1-2 was, om circa 13:30 uur. Gelukkig was ik net op tijd op een homerun van de Orioles te zien, met de “bases loaded”. Ofwel een homerun met 3 man op de honken, zodat het ineens 1-6 stond. De Yankees moesten vol aan de bak, echter het slaggeweld bleef uit. Het was een tamme wedstrijd. Pas in de 9e inning deden de Yankees iets terug, maar het was niet voldoende. Eindstand: 3-7.







Deze wedstrijd was gespeeld in het nieuwe Yankee Standium. Vier jaar geleden heb ik nog een wedstrijd gezien in het oude Yankee Stadium, dat er nog pal naast ligt. Bij de winkel heb ik de videocamera weer opgehaald en ben met de metro weer terug gereden naar Times Square.

Bij Times Square heb ik een 2-daagse tour geboekt. Hierbij ga je naar Downtown, Uptown, Brooklyn. Ook is een nighttour inbegrepen en een rondvaart, voor de prijs van $54. Je wordt rondgereden in een open dubbeldekker. Dat was nu niet zo fijn, aangezien het nog steeds een beetje regende. Gelukkig zette dit niet door op de rest van de avond. Ik heb nog wat rond gekeken in de straten rondom Times Square en heb daarna om 18:30 uur de nighttour genomen.







Deze vertrok wat later gezien de drukte op Times Square. De gids was zeer deskundig een heeft alles uitgelegd. De tocht was erg mooi en zeker aan te raden. De tocht leidde door het onderste deel van Manhatten (oa Ground Zero, Empire State Building) via Battery Park naar Brooklyn, via de Manhatten Bridge. Vanaf de Bridge had je een goed uitzicht op Manhatten, inclusief alle verlichte sky scrapers. De tocht duurde wat langer dan de geplande 1 ½ uur. Pas tegen 22:00 uur waren we weer terug op de hoek van 49st street/ 7th Avenue.







Hierna heb ik nog M&M World gekeken, een drie verdiepingen groot gebouw waar M&M’s werden verkocht inclusief merchandising.


Omdat het een drukke dag was geweest ben ik teruggelopen naar de Bus Terminal en heb bus 51 naar New Jersey teruggenomen.
Hotel


Red Carpet Inn Jersey City

459 Tonnele Ave
Jersey City, NJ 07307

ZONDAG 13 SEPTEMBER 2009  
Van        : New Jersey/New York
Naar      : New Jersey/New York
Miles     :14.432 – 14.432
Vanmorgen heb ik in het hotel ontbijt genomen, dit was verbazingwekkend goed. Hierna heb ik de bus genomen naar de port terminal bus authorities, ik wist nu de weg.
Ik ben vanmorgen begonnen met de uptown tour, het gebied door upper west side, upper east side en Harlem. De gids op de bus was ervaren , en wist veel te vertellen over New York. Tijdens de tour zijn we ook door Amsterdam Avenue gereden. Je ziet op heel veel plaatsen in New York verwijzingen naar Nederland, leuk om te zien.







Ik heb zoveel gezien, dat ik het meeste alweer vergeten ben. In Harlem werd gestopt bij het Apollo Theatre, een muziektempel waar vele donkere sterren (oa. Diana Ross, Michael Jackson en Jackson FIve) of zijn ontdekt of hebben opgetreden. Ook de university van Columbia en Grant’s tombe werden aangedaan.

Bij het Museum of the City of New York ben ik uit de bus gegaan, om dit museum te bezichten. De toegangsprijs was inbegrepen bij de totale tourprijs, en hier was een expositie over 400 jaar NY-Nederland ingericht. Deze Nederland expositie was leuk om te zien, de rest van het museum bestond voornamelijk uit foto’s en was niet ‘mijn ding’. Na ongeveer 25 minuten stond ik dan ook al weer buiten om weer in de bus te stappen. Via Central Park, Guggenheim Museum en nog andere bezienswaardigheden kwam ik aan het eind van de uptown tour.





Hier ben ik uitgestapt een een stukje downtown gelopen tot 34st street. Hier zit namelijk Macy’s, een van de grootste warenhuizen ter wereld. Macy’s bestaat uit 2 gebouwen, ieder aan een kant van de straat, en heeft ongeveer 10 verdiepingen. Ik heb hier een poosje rondgedwaald, wat een groot gebouw. Bij een kledingwinkel heb ik nog een Levi’s 501 gekocht voor maar $45, een koopje. Later bleek, dat ze verder weg van het centrum nog voor $35 werden aangeboden.

Ik was inmiddels aangekomen bij een van de stoppunten van de downtown tour, en ben hier opgestapt richting Ground Zero. Bij Ground Zero heb ik nog st Paul’s Chapel bekeken, het oudste gebouw van New York. Van Ground Zero zie je vanaf de straat weinig. Het gebied is afgezet met hekken met spandoeken. Ten opzichte van 2005, toen ik hier ook was, zie je wel dat er al gebouwd wordt aan de Freedom Tower. Bij de Burgerking op de hoek van Grond Zero heb ik lunch genomen. Het voordeel is, dat je hier vanaf de 2e verdieping een mooi uitzicht hebt op de bouwplaats.



Van Ground Zero ben ik doorgelopen naar Battery Park, waar een Holland Expositie is ingericht. Inderdaad staat hier een molen, worden stroopwafels, tulpen en haring verkocht. Prins Willen Alexander was net een paar uurtjes voor me er geweest. Inmiddels was het al tegen 18:00 uur, tijd om weer op de bus te stappen richting het eindpunt. Via Little China, het gebouw van de Verenigde Naties, Waldorf Astoria en Rockefeller Plaza werd het eindpunt bereikt.







Bij een lokale pizzera heb ik nog pizza genomen. Ik bestelde een quatro staggioni, maar ik kreeg heel verwilderde blikken terugl daar hadden ze nog nooit van gehoord. Ik kon kiezen uit de pizza’s uit de vitrine, dus heb maar een pizza hawaii genomen.
Hierna heb ik nog een stukje gelopen, en ben uitgekomen bij de USS Intrepid, een vliegdekschip. Helaas was deze al gesloten, maar je kon vanaf de kant goed zien hoe groot deze was. Op het dek stonden diverse vliegtuigen, waaronder een SR71 Blackbird (zie ook Virginia Aviation Museum; daar had ik er ook een gezien).

Daarna ben ik met de bus weer terug gegaan naar het hotel.
 
MAANDAG 14 SEPTEMBER 2009   
Van        : New Jersey, New York
Naar      : Woburn/Boston, Massachusetts
Miles     : 14.432 – 14.792


(A= Hotel New Jersey, B = OCC, C = New England Patroits en D = Hotel Woburn)
Vanmorgen heb ik New York verlaten, helaas. Na ongeveer een uurtje rijden kwam ik aan in Newburgh, waar Orange County choppers is gevestigd. Deze zijn bekend van Discovery, met de gebroeders Teutel. Helaas waren de Teutels er niet, maar je mocht vanachter glas de werkplaats zien waar de serie wordt opgenomen.

In de showroom staan diverse OCC choppers opgesteld. Enkele van deze choppers (oa de groene Jets chopper) kende ik nog van televisie. Ook stonden er diverse harleys die te koop waren (prijzen vielen mee) en ducatis.







Na hier te hebben rondgedwaald ben ik weer in de auto gestapt, richting Boston voor de NFL game van de New England Patriots. Ik was er circa 3 uur voor aanvang, maar stond tot al in een file van ruimschoots 5 mile. Via internet was het niet gelukt kaartjes te kopen, maar meestal staan buiten het stadion mensen tickets te verkopen. Dat was helaas nu niet het geval, dus ben ik maar doorgereden naar Boston. Wellicht dat de Red Sox nog een wedstrijd speelden vandaag, waar ik heen kon gaan. Ook dit ging niet door, ze hadden een vrije dag. Morgen spelen de Red Sox wel thuis.
Gezien de lange afstand van vandaag heb ik maar besloten om in het hotel de wedstrijd op tv te volgen.
Hotel


Red Roof Inn Boston – Woburn
19 Commerce Way
Woburn, MA 01801

DINSDAG 15 SEPTEMBER 2009    
Van        : Woburn/Boston, Massachusetts
Naar      : Woburn/Boston, Massachusetts
Miles     : 14.792 – 14.842


(C= Hotel Woburn, B = Fenway Park)
Vanmorgen richting Boston vertrokken. Wat een drama, het verkeer midden in het centrum. Het kostte me minimaal een ½ uur om een paar mijl vooruit te komen. Het plan was, om te parkeren bij het aqarium, en daar een Hop On Hop Off tour te gaan volgen. Echter het parkeren bij het aquarium kostte $35 per dag, en dat was me net te veel.
Ik ben daarom doorgereden, om te kijken of ik elders beter (lees: minder $) kon parkeren. Dat viel zwaar tegen in hartje Boston. Uiteindelijk heb ik geparkeerd in een garage vlakbij Fenway Park. Als je namelijk een kaartje had van de Boston Red Sox, dan kreeg je een aanzienlijke korting. Ik had geparkeerd vlakbij Copley Place, waarvandaan de Duck Tour vertrok. Dit zijn hybride vaartuigen, die zowel kunnen varen als rijden. Ik heb voor $30 maar zo’n tour geboekt.





Tegen 14:00 uur ben ik met de Duck tour vertrokken. Als chauffeur/kapitein hadden we Captain Jack Black (o.i.d), een chauffeur met een piratenhoed. Jack wist het leuk te brengen, en kon genoeg vertellen over de bijzonderheden van Boston. In Boston staan heel veel oude (Engelse) gebouwen. Ook is er vroeger veel gevochten, zodat er veel memorials zijn. Na een half uurtje rijden, dook de duck een kanaal in voor een boottochtje. Hierna zijn we verder gereden (en in de file gestaan) richting het eindpunt. De totale tocht duurde ongeveer 1 ½ uur.
Ik had nog wat tijd over, voordat ik naar de Red Sox zou gaan. Ik was vlakbij de freedom trail, dus heb hiervan een stukje gelopen. Zoals gezegd veel memorials van gevechten (o.a. Boston Massacre).











Tegen 17:30 uu ben ik richting Fenway Park gelopen, de thuishaven van de Boston Red Sox. Halverwege heb ik op straat een kaartje gekocht. De man wilde eerst $50 hebben, uitelndelijk kreeg ik deze voor $45.
Fenway Park is het oudste baseball stadion van de US. Het is inderdaad een oud stadion, niet te vergelijken met de moderne stadions van b.v. de Yankees of de Braves. Het is echter wel een gezellig stadion met heel veel sfeer. Ik had een kaart voor een plaats rechtachter in het stadion (achter first base). Op zich zat ik liever wat hoger, maar ik zat nu op ongeveer 1 meter vanaf het veld, ook bijzonder. Het stadion was geheel uitverkocht (circa 38.000 toeschouwers), en dit was al de 582e keer dat dit gebeurde (ik dacht 582 keer achter elkaar).





De wedstrijd tegen de Los Angeles Angels (uit Anaheim) begon tam. Beide ploegen verdedigden goed en er waren weinig honkslagen. Pas in de 6e inning maakten de Angels wat fouten, zodat de Red Sox 2 punten konden maken. Daarna was het wachten tot de 8e inning voordat de Red Sox weer een punt maakten, en daarna nog een homerun sloegen. Aangezien de Angels verder geen punten meer maakten bleef het 4-0 voor de Red Sox.





Hierna ben ik weer doorgereden naar het hotel, waar ik tegen middernacht aankwam.

WOENSDAG 16 SEPTEMBER 2009   
Van        : Woburn/Boston, Massachusetts
Naar      : Amsterdam
Miles     : 14.842 – 14.874


(A = Hotel Woburn, B = Zoo en C is Airport)
Ik heb vanmorgen in het hotel de koffer ingepakt voor de terugreis. Bij het winkelcentrum tegenover het hotel heb ik nog wat souvenirs gekocht en ben daarna vertrokken richting de Franklin Park  Zoo. Na een klein half uurtje rijden kwam ik hier aan.
De toegangsprijs was $14, wat voor een Zoo niet veel te noemen is. Het was echter een redelijk oude Zoo, met verouderde hokken. Een beetje een Europese dierentuin van 20 jaar terug. Ook waren ze bezig met renoveren, zodat veel hokken leeg waren. Ik heb er een poosje rondgelopen en heb diverse dieren (oa. leeuwen, tijgers, zebra’s) gezien. Het vogelhuis was leuk om te zien, en dan met name de birdcage. Dit was een hok a la Jurassic Park, waar de Condors in een grote ruimte vlogen, en jezelf in een soort gang rondloopt.






Na circa 2 uur had ik het er wel gezien, en ben daarna nog even door Boston gereden. Tegen 15:30 uur heb ik de auto bij Alamo ingeleverd en ben richting Boston Logan Airport gegaan, waar ik heb ingecheckt voor de thuisvlucht van North West Airlines.



DONDERDAG 17 SEPTEMBER 2009   
 Aankomst Amsterdam 07:30 uur
HomeFamilie HaanstraFavorite LinksContactAfbeeldingen galerijUSA 2014USA 2013USA2012USA 2010USA 2009USA 2008USA 2007USA 2006USA 2005USA 2003USA 2001Madrid2008Manchester2007